‘Wat nou als ze een heks is?’

Mariska (27) wist dat ze ooit het tehuis zou verlaten en een vader of moeder zou krijgen. Dat werd Marjan. Nu Mariska zelf kinderen heeft, beseft ze pas hoe een ‘normale’ jeugd er uit hoort te zien. Pleegouders adviseert ze: ‘Wacht niet met praten tot kinderen er zelf mee komen. Nare dingen vertellen ze echt niet uit zichzelf.’

Continue reading →

De kunst van opgroeien tussen twee lijnen

Het bestaande aanbod voor opvoedondersteuning is voor migranten vaak niet laagdrempelig genoeg. Pulse, welzijnsorganisatie in IJsselstein, organiseerde daarom opvoedcursussen speciaal voor migrantenvrouwen. Trainer Fatima Zohra legt uit waarom het lastig is op te groeien tussen twee culturen en waar migrantenouders mee worstelen. ‘Als je weinig weet over de wereld waarin je kind zich begeeft, dan kun je je kind ook niet helpen.’

Continue reading →

Hoe bespreek ik seks met mijn pleegkind?

Praten over seks is voor veel ouders lastig. Maar hoe pak je dat aan met je pleegkind? En wat doe je als je pleegkind seksueel grensoverschrijdend gedrag vertoont? Of als het ineens iets loslaat over mogelijk misbruik? Dit artikel is gepubliceerd in de Binding september 2015, blad voor pleegouders.Continue reading →

Een fotootje tussendoor helpt

‘Stel, iemand vraagt of je je kind een paar minuten bij een onbekende wil achterlaten. Welke moeder zou dat doen? Laat staan dat je moet beslissen of je kind kan gaan wónen bij mensen die je twee keer hebt gezien!’

In ‘Ouders vertellen’ in Binding, blad voor pleegouders, vertelt Brigitta hoe ze leerde accepteren dat haar twee jongens in een pleeggezin wonen.

Continue reading →

Gewoon met je hand onder je kin voor je uit staren

Ingrid is als crisispleegouder voor pubers heel wat gewend, maar ‘zo goedgemanierd als deze twee, zo had ik ze nog niet meegemaakt.’ Yin (16) en Ki (14) woonden in de zomer van 2014 bij Ingrid, omdat hun moeder drie maanden in Hong Kong moest blijven om haar Nederlandse visum te verlengen. En ook al zijn zus en broer een stuk zelfstandiger dan de gemiddelde Nederlandse puber, een zomer alleen in huis ging de mentor van school toch te ver.

Continue reading →

Leren kijken door een traumabril

Getraumatiseerde kinderen reageren naar onze maatstaven buitenproportioneel op voor ons normale situaties. Ze worden bijvoorbeeld snel extreem boos, zoeken ruzie, maken moeilijk vrienden en hebben problemen met afstand en nabijheid. Soms ervaren ze herbelevingen of flashbacks. Veel pleegouders lopen vast in de opvoeding; reguliere opvoedingsstrategieën werken niet, frustratie ligt op de loer, met als risico dat de kinderen opnieuw naar een andere plek moeten omdat de situatie onhoudbaar is. En dat is funest voor deze kinderen, die vaak al op meerdere plekken gewoond hebben en daar keer op keer teleurgesteld zijn in het leven, en in volwassenen in het bijzonder. Training in het zorgen voor getraumatiseerde kinderen is daarom belangrijk. In dit artikel vertellen experts en een pleegouders daarover. Dit artikel verscheen in Binding – blad voor pleegouders van Spirit – 2015/1.

Continue reading →

Het verschil – Jaarmagazine Pulse 2014

Wauw. Voor het tweede jaar op rij een heel magazine mogen schrijven. En meedenken over vorm en inhoud, samen met medewerkers van welzijnsorganisatie Pulse. Het resultaat is ‘Het verschil’: verhalen, foto’s en infographics over opvoeden & opgroeien in twee culturen (waar lopen migrantenouders tegenaan?), sociaal isolement (net zo schadelijk als obesitas), werken in de wijk (wat doen bewoners echt voor hun buren?) en hulp in en rondom huis (een huishouden met schulden kost de maatschappij €10.000,- per jaar, hulp bij administratie loont dus!).
En… we wisten Jan Rothuizen te strikken om een prachtige tekening van de Oase te maken, het bruisende wijkservicecentrum in IJsselstein. Blader maar door…

Continue reading →

Pleegoudervoogdij: wel of niet?

6% van alle pleegkinderen in Nederland hebben een pleegouder of pleegouders als voogd. Zij zijn hun wettelijke vertegenwoordiger(s) tot- dat ze achttien worden. Het pleegcontract, -vergoeding en –begeleiding blijven bestaan. Waarom kies je wel of waarom juist niet voor pleegoudervoogdij? Voor Binding – blad voor pleegouders – vroeg ik het twee pleegouders. Erik: ‘We willen de kinderen jaarlijks getouwtrek en de bijkomende spanning besparen.’

Continue reading →

Co-pleegouderschap: samen lukt het beter

Opgroeien in een ander pleeggezin dan je broertje of zusje. Dat klinkt verre van ideaal. Toch komt het regelmatig voor. Hoe maak je daar als pleegouders het beste van? Zes pleegouders die intensief samenwerken in de zorg voor drie kinderen uit één gezin vertellen hoe ze dat doen, wat het oplevert, maar ook wat lastig is. Moet Spirit het contact tussen pleegouders van broertjes en zusjes meer stimuleren?

Continue reading →

Tienermoeders en meer…

Je bent zestien jaar, moet om half negen op school zijn. Maar je kind huilt de hele nacht: doorkomende tandjes. ’s Ochtends douchen, eten, de fles geven, naar de opvang brengen. Na school meteen ophalen, koken, de laatste fles geven en hopen dat hij vannacht wel doorslaapt.

‘Jonge moeders zouden niet afgerekend moeten worden zoals andere pubers. Helaas gebeurt dat wel.’ Voor het jaarverslag van Altra Onderwijs & Jeugdhulp interviewde gezinshuisouder Ilène die met drie tienermoeders, hun kinderen en haar eigen 19-jarige dochter in één huis woont. Maar ik sprak ook met Rachida, moeder van de 7-jarige Amir – die laatst voor het eerst vrienden maakte op het pleintje – en hun hulpverlener Jetske.

Continue reading →